Wartość obudowy automatyki należy rozumieć przez pryzmat jej „konfigurowalnej granicy” jako wewnętrznego układu precyzyjnego. Nie jest to statyczny kontener, ale krytyczny podsystem, który dynamicznie dostosowuje swoje materiały, procesy i zintegrowany projekt w oparciu o wewnętrzne wymagania funkcjonalne, zewnętrzne środowisko operacyjne i cele zarządzania pełnym cyklem życia. Jego ostateczna forma jest kompleksowym ucieleśnieniem wielu ograniczeń inżynieryjnych i zoptymalizowanych celów.
